JESTEM KOBIETĄ, JESTEM MATKĄ, DAJĘ ŻYCIE

Idea projektu

„Nie ma drogi do pokoju. To pokój jest drogą”

Mahatma Ghandi

Cel projektu:

Projekt ma być pochwałą życia, ma przypomnieć, że życie jest największą wartością. Każdy ma prawo do życia, a nikt nie ma prawa życia odbierać. Jako matki dajemy dzieci światu, by go budowały, tworzyły i ulepszały, a nie niszczyły, zabijały i szły na śmierć.

Przesłanie:

Ten projekt dojrzewał we mnie już od dłuższego czasu. Patrzę, słucham co się dzieje dookoła i nie mogę pogodzić się z tym w jaką stronę idzie świat, który znowu nie odrobił swojej lekcji… I tak zastanawiałam się co mogę zrobić. Jako kobieta, matka, fotograf, człowiek… Postanowiłam powiedzieć NIE wojnie i wszystkiemu złu jakie ze sobą niesie. Może jeden głos nie będzie słyszalny, ale jest nas przecież setki, tysiące, miliony MATEK, które nie godzą się na marnowanie życia, które dałyśmy światu!

Czy po to przez 9 miesięcy co dzień nasłuchujemy czy tam pod naszym sercem bije to małe serduszko?
Czy po to drżymy o zdrowie naszej pociechy?
Czy Czy po to nie śpimy po nocach nosząc na rękach płaczące dziecko?
Czy po to odmawiamy sobie wielu rzeczy by nasze dziecko mogło rosnąć i rozwijać się jak najlepiej?
Czy po to poświęcamy swój czas, poświęcamy siebie, swoje życie?
Czy po to tulimy, wspieramy, podnosimy, uczymy?
Czy po to dajemy życie, by ktoś w ułamku sekundy zniszczył to życie, nasze dziecko?

Nie wierzę, że aby moje dziecko było szczęśliwe trzeba zabijać inne dzieci. Każdy z nas jest czyimś dzieckiem. Urodziła go, wykarmiła i kocha matka. I matka będzie po nim rozpaczać… Nie wierzę, że wojna jest sposobem na rozwiązanie jakiegokolwiek problemu. Nie dam sobie wmówić, że jakakolwiek idea, która wymaga czyjejś śmierci sprawi, że nasz los będzie lepszy.

Podczas wręczania Nagrody Nobla spytano Matkę Teresę:

- Co możemy uczynić dla pokoju na świecie?
- Idźcie do domu i kochajcie swoich bliskich – padła odpowiedź.”

To jest to co robią Matki: kochają!!!

Proszę, spójrz z matczyną miłością, a ja postaram się pokazać ją światu za pomocą mojego aparatu. Tak powiemy, że nie chcemy wojny, ale pokoju, bo człowiekowi tak naprawdę do życia potrzeba miłości i poczucia bezpieczeństwa. Musimy zacząć głośno mówić „nie”, pokazać, że nie chcemy takiego świata. Ale powiedzieć to spokojnie, z miłością, wspólnym głosem, który przez ilość głosów usłyszą inni. Mam nadzieję, że uda nam się pobudzić do myślenia i zastanowienia. Wojna niszczy wszystko: odbiera życie, niszczy dom, rodzinę, kraj, pozbawia nadziei, odbiera dzieciństwo, sieje niepewność i ból na całe życie. W zamian nie daje nic! Musimy pokazać, że nie zgadzamy się na taki świat!

Nancy Reagan powiedziała:
„Kobieta i torebka herbaty ekspresowej są bardzo do siebie podobne. Nie poznasz jednak ich mocy , dopóki herbaty nie zalejesz wrzątkiem, a kobiety nie zobaczysz w akcji.”

Pokażmy swoją siłę!!! Siłę matczynej miłości, która buduje i tworzy, a nie niszczy!

Dodatkowym aspektem projektu jest pokazanie, że dzięki postępowi i dostępnym możliwościom, powinniśmy my czyli zwykli ludzie, wyrażać swoje poglądy, zabierać głos w sprawach, które nas dotyczą i decydują o naszym życiu. Mamy możliwość skontaktowania się, zjednoczenia głosów, a Internet i media społecznościowe trzeba wykorzystywać w sposób twórczy i pozytywny.


#

Wystawa podsumowująca projekt "Jestem kobietą, jestem matką, daję życie".
Miejsce: FORUM PRZESTRZENIE Kraków, ul. Marii Konopnickiej 28.
Termin wystawy – 15-29.02.2016

Zobacz zdjęcia wystawy

Zobacz wydarzenie na facebooku

#